Benlerin Aldırılması Gerekir mi?

Benlerin aldırılmasının gerekip gerekmediği, bana en sık yöneltilen sorulardan biridir. Sağlıklı görünen ve değişim göstermeyen benlerin çıkarılması tıbbi olarak zorunlu değildir. Buna karşılık kuşkulu görünen, sürekli tahriş olan ya da izlenmesi güç bir yerde bulunan benler çıkarılır. Görüntü nedeniyle rahatsızlık duyulan benler de kişinin isteğiyle alınabilir. Bu yazıda hangi benlerin hangi gerekçeyle çıkarıldığını, kesi sınırının nasıl belirlendiğini ve yakma yönteminin neden tanıyı engellediğini anlatıyorum.

Hangi Benler Yalnızca Görüntü Nedeniyle Aldırılır?

Benler yalnızca görüntü nedeniyle de aldırılabilir ve bu istek tıbbi bir kuşku taşımaz. Yüz bölgesinde, boyunda ve el sırtında bulunan kabarık benler bu grupta sık yer alır. Kişinin kendini rahatsız hissetmesi, çıkarma için geçerli bir gerekçedir. Bu benler de çıkarıldıktan sonra patoloji incelemesine gönderilir. Görüntü gerekçesiyle alınan benlerde kesinin izi göz önünde bulundurulur. Kesi, deri çizgilerine uyacak biçimde planlanır. İz bırakma eğilimi yüksek olan kişilerde işlemi ayrıntılı biçimde konuşuyorum. Çok sayıda benin aynı seansta alınmasını genellikle önermiyorum. İşlemi, benin yerine ve büyüklüğüne göre bölümlere ayırıyorum.

Sürekli Sürtünen Bel ve Omuz Bölgesindeki Benler Neden Öne Çıkar?

Sürekli sürtünen bel ve omuz bölgesindeki benler, tahriş ve kanama nedeniyle öne çıkar. Kemer hattı, sütyen askısı ve çanta kayışı bu bölgeleri sürekli zorlar. Yinelenen tahriş benin yüzeyinde kabuklanma oluşturur. Kabuklanan bir ben muayenede güç değerlendirilir. Sürtünmeye bağlı değişiklik ile gerçek değişimin ayrımı güçleşir. Bu benleri izlemek yerine çıkarmayı yeğliyorum. Tıraş bölgesindeki ve ayakkabıyla temas eden benler için de aynı yolu izliyorum. Çıkarma kararında benin görünümü kadar bulunduğu yer de belirleyici olur. Sürekli tahriş edilen benler izlem dışında bırakılmaz.

Ben Çıkarma İşleminde Kesi Sınırı Nasıl Belirlenir?

Ben çıkarma işleminde kesi sınırı, benin çapına ve kuşku düzeyine göre belirlenir. Kuşku taşımayan benlerde dar bir sınır yeterli olur. Kuşkulu benlerde ise sınır baştan biraz daha geniş tutulur. Kesi, benin uzun eksenine ve deri kıvrım çizgilerine uygun biçimde planlanır. Bu planlama hem kapatmayı kolaylaştırır hem de izi azaltır. İşlem bölgesel uyuşturma ile yapılır. Çıkarılan parça bütün hâlinde ve yönü işaretlenerek gönderilir. Yön işareti, sonradan gereken ek çıkarmanın doğru yerden yapılmasını sağlar. Cerrahi onkoloji sayfasında bu ilkeleri ayrıntılı biçimde anlattım.

Beni Yakarak Aldırmak Tanı Koymayı Neden Engeller?

Beni yakarak aldırmak tanı koymayı engeller, çünkü geriye incelenebilecek bir doku kalmaz. Yakma ve kazıma yöntemlerinde ben yerinde buharlaştırılır. Patoloji incelemesi ise bütün hâlinde çıkarılmış bir örnek ister. Örnek olmadığında benin iyi ya da kötü huylu olduğu anlaşılamaz. Yakılan bölgede yıllar sonra yeniden değişiklik ortaya çıkabilir. Bu durumda ilk yapının ne olduğu artık bilinemez. Isıyla zedelenen doku, çevresinde de değerlendirmeyi güçleştirir. Bu nedenle kuşkulu benlerde yakma yöntemini kullanmıyorum. Kararsız kalınan durumlarda ikinci görüş alınmasını da öneriyorum.

Çıkarılan Benin Yeri Yıllar Sonra Yeniden Değerlendirilir mi?

Çıkarılan benin yeri yıllar sonra yeniden değerlendirilir. İzlem, patoloji sonucunun bildirdiği yapıya göre kurulur. İyi huylu bildirilen benlerde ek bir kontrol çoğunlukla gerekmez. Buna karşılık kesi izinde renk değişikliği ya da kabarıklık ortaya çıkarsa başvurulmalıdır. Hücre düzeninde bozulma bildirilen benlerde bölge düzenli olarak izlenir. İzlem yalnız kesi yerine değil, tüm deriye uygulanır. Bir kez şüpheli ben çıkarılan kişilerde yeni ben gelişimi de yakından takip edilir. Bu kişilerde tüm vücut muayenesini düzenli aralıklarla yineliyorum. Kesi yerinin izlenmesi, işlemin ayrılmaz bir parçasıdır.